Wzgórza w obrębie Landsbergu – Keichelsberg, Pestberg
Spośród wzniesień otaczających miasto trzy posiadają własne nazwy: Keichelsberg , Pestberg [Górka zarazy] i Kohnertberg [Wzgórze Napoleona]. Keichelsberg jest wyniosłym punktem przy drodze na Wildenhof [Dzikowo Iławeckie], skąd roztacza się rozległy i piękny widok.
Pestberg leży na zachód, tuż przed miastem i tworzy u stóp swego stromego zbocza przyjemną dolinę. Dostarcza dobrej ziemi i gliny budowlanej, przez co w ostatnich czasach był silnie wybierany; przy tej okazji tu i ówdzie wydobywano kości żołnierzy pochowanych tutaj w czasie wojen napoleońskich, a raz nawet francuskie srebrne monety i złoty zegarek kieszonkowy.
Podanie o Kohnertbergu [Wzgórze Napoleona]
Kohnertberg jest stromym wzgórzem, przez które prowadzi droga do Heilsbergu [Lidzbark Warmiński]; od czasu wprowadzenia zorganizowanej „policji drogowej” ten trakt został w pewnym stopniu wyrównany, podczas gdy w dawnych czasach podróżni na zboczu tego wzgórza często narażeni byli na niebezpieczeństwo i dochodziło tam do różnych nieszczęśliwych wypadków. Być może właśnie ten fakt dał początek szeroko tu niegdyś znanemu ludowemu podaniu z mrocznych czasów, jakoby na Kohnertbergu miał zamieszkiwać zły duch górski, pospolicie zwany „Kurzpelz”, który nocą naprzykrzał się podróżnym i wyrządzał im rozmaite szkody. Tradycja ludowa opowiada o tym wiele osobliwych przykładów.
Szczyt tego wzgórza porośnięty był jeszcze niezbyt dawno przyjemnym brzozowym zagajnikiem, z którego co roku zwożono do miasta zieleń na Zielone Świątki; dziś jednak został on częściowo wykarczowany i jest uprawiany. W ogóle Landsberg był ongiś w większym stopniu niż obecnie otoczony lasami i zaroślami.
Das Haidchen
Na lewo przy drodze na Worlack (Worlacker Weg) [Worławki] stało tak zwane Haidchen, mały świerkowy zagajnik, który pewnego lata całkowicie spłonął.
Dębowy Roßgarten [ wybieg / pastwisko dla koni ]
Tuż przy mieście, w najdawniejszych czasach, rozciągał się piękny dębowy gaj w okolicy dzisiejszego tak zwanego Roßgarten ; ostatnie, pojedyncze drzewa tego dawnego lasu stały jeszcze długo jako znak pamięci i dopiero przed paroma laty zostały ścięte.
Las miejski, węże
Także las miejski był niegdyś rozleglejszy i gęstszy i służył za bezpieczne schronienie dzikim zwierzętom, takim jak dziki, łosie i wilki. Było w nim również wiele węży, które swego czasu tak się rozmnożyły, iż mieszkańcy Landsbergu co roku, o wyznaczonej porze, wystawiali zbrojne zespoły, by urządzić polowanie w celu wytępienia tych gadów.
Polowania na wilki
Podobnie od czasu do czasu urządzano intensywne polowania na wilki, tak że drapieżniki te można dziś tutaj uważać za wytępione, podczas gdy dawniej często były postrachem okolicy. W tym miejscu warto wspomnieć, że herb miasta Landsberg przedstawia wilka w tarczy, który z porwanym jagnięciem biegnie przez bramę do lasu.
Herb miasta
Początek tego herbu ma sięgać czasów wielkiej zarazy, kiedy to wilk za dnia ośmielił się wejść do wyludnionego miasta i nie niepokojony ciągnął swą zdobycz przez bramę do pobliskiego dębowego lasu.
Hirschwinkel, strzelanie do jelenia
Część lasu miejskiego, która przylega do stawu Röhrenteich [Kaczy Staw], nazywano aż do niedawna „Schweinswinkel” („świński zakątek”); nazwa ta zapewne wzięła się od licznego niegdyś występowania dzików.
Obecnie nosi ona nazwę „Hirschwinkel” lub „Hirschwäldchen” [„jeleni zakątek / Jeleni lasek”], ponieważ w tym pięknym leśnym jarze, przez który wije się rzeka Eichensche [Dębówka?], niemal co roku urządzana jest zabawa, podczas której strzela się do biegnącego drewnianego jelenia o nagrody.
To strzelanie do jelenia (Hirschschießen) służyło pierwotnie uczczeniu urodzin świętej pamięci króla Fryderyka Wilhelma III i przypadało dlatego na 3 sierpnia każdego roku; dziś data tego święta jest dowolna. Wczesnym rankiem wyrusza się na przyozdobiony kwiatami leśny plac i pod licznymi liściastymi szałasami (altankami) spędza się dzień w pogodnym towarzystwie. Muzyka, taniec i fajerwerki zazwyczaj towarzyszą tej uroczystości, w której liczny udział biorą także okoliczni mieszkańcy wsi.
Ukształtowanie terenu i klimat
Wysokie, pagórkowate i zalesione ukształtowanie terenu całej okolicy w naturalny sposób warunkuje tutejsze stosunki klimatyczne, które przejawiają się w dłuższej zimie, ostrych wiatrach i częstych burzach, oddziałujących ogólnie i trwale na wegetację roślinności.
Dawna zabudowa miasta
Jeśli chodzi o zabudowę miasta Landsberg, to w ostatnim czasie, dzięki licznym nowym budowom i remontom domów, miasto zyskało lepszy wygląd niż dotąd. Rynek był dawniej zabudowany niemal wyłącznie szczytowymi domami z muru pruskiego, z daleko wysuniętymi okapami dachów i tak zwanymi podcieniami (Laubengänge).
Tylko na dole domy te były zamieszkane; zwykle znajdowała się tam duża izba mieszkalna z zaledwie jednym, czteroskrzydłowym oknem, podczas gdy resztę parteru zajmował szeroki, ciemny sień. Na górze zaś były tylko ciasne komory i strychy. Szczególnie domy słodowników-browarników miały właśnie taki charakter.
Obecnie większość podcieni przy rynku zniknęła i ustąpiła miejsca wygodnym, dwupiętrowym domom, zamieszkanym zarówno na dole, jak i na górze.
